Yöresel Tatlar- Övelemeç/ Ovalamaç (Mersin Mutfağı)

IMG_7545
Geçenlerde Mersin’den ortaokul arkadaşlarım Selin ve İrem‘le buluştum. Buluşma sebebimiz farklı olsa da (yakında çıkacak kokusu, merak etmeyin 😉 ) sohbet-muhabbet-kahkahalar derken üç blogger olarak mutfağa girmemiz kaçınılmaz oldu. E üç Mersinli bir araya gelmiş, illaki bizim oralardan yemekler olacak sofrada. Öyle de oldu tabii (Sosyal medyadaki arkadaşlarımız bunu pek de sakin karşılamasa da bizim için güzeldi). O sırada farkettim ki ben bir yöresel tat’ın tarifini sizinle henüz paylaşmamışım, hemen telafi ediyorum. 
Mersin Mutfağı’na ait yöresel tatları (kısır, batırık) bilenler artık Türkan ablayı tanıyor 🙂 geçtiğimiz dönemlerde bir kahvaltı masasında yeme fırsatı bulduğum bu yeni tarif, gene onun lezzetli ellerinden geliyor: Övelemeç.
 
Bizim oralarda özellikle köylerde yenilen övelemeçe, ‘ovalamaç’ ya da ‘ommaç’ da denir. İnternette gezinirken farkettim ki ‘kuru sıkma’ veya ‘pisi köftesi’ de diyenler var.

Okumaya devam et

Reklamlar

Kabak Çintmesi

KabakCintmesi_sunum
Soğuk geçen kara kışın ardından, bir anda geliveren sıcak bahar günleriyle kendimize geldik. yazın gelecek olduğunu hatırlayınca sofralarımızı da kıyafetler gibi hafifletmeye başlıyor. ve ben her bahar olduğu gibi, mideme oturmayan; tazelik hissi veren bir şeyler yemenin derdindeyim.
Zeytinyağlı sebze yemekleri iyi gider diye düşünüp, senelerce annemin vede anneannemin pişirdiği kabak çintmesi neden olmasın diye düşünüp kolları sıvadım.
Blog’a konu olunca elimdeki kaynakları taradım, kaçırdığım bir şey kalmasın diye. Fatma Çıkla’nın “Çukurova Yemekleri” kitabında ve internetteki çeşitli web siteleri/bloglarda yapılmış olanları buldum. Fakat bir kısmında salça kullanılmıştı ya da tariflerde domates kullanılmamıştı. Durum böyle olunca bizim evde piştiği haliyle size anlatmamın en doğrusu olduğuna karar verdim (araştırmalardan çıkardığım not: Yemeğin adı gerçekten de “çintme” ve Antalya-Adana- Mersin gibi güney illerinde pişiriliyor).
Renk cümbüşü olmasını sevdiğimden koyu renk kabak kullanmayı tercih ediyorum. kabaklı- peynirli börek ‘te kullandığım gibi yayla kabağı kullanmak istemiştim. Ancak alışveriş yaparken istediğim kalitede bulamayınca uzun girit kabakları ile idare ettim.
Malzemeler az ve öz; ortaya çıkan yemek hem güzel, hem hafif (yazan olarak biraz yanlı davranabilirim tabi:)). İşte tam da bu yüzden pişirmeniz ve kararı sizin vermenizde fayda var.

Yöresel Tatlar- Batırık (Mersin Mutfağı)

Batirik_sunum
Üniversite sınavını kazanıp İstanbul’a geldiğim dönemde bizim oraların (Mersin ve çevresinin yani) yemeklerini özlemek dayanılmaz bir hal almıştı. Midesine düşkün biri olarak da bulmaya çalışmak giderek rutindi artık. Haberi gelen her yeni “tantuni dükkanı”nı denemekten kendimi alamıyordum. O dönemde yurtta kaldığım için eve yapılabilecekleri deneme fırsatım da yoktu haliyle. Ben de (özellikle Taşkışla’daki sınıf arkadaşlarıma) canımın çektiklerini anlatarak onları bir anlamda bezdiriyordum. Hemen her yemeği anlatıyor, hiç olmadı mümkün olanları da Mersin’e gittikçe getiriyordum (az cezerye, kerebiç taşınmadı memleketten). Ancak bir türlü “batırık”ı anlatamıyor, “kısırın sulusu gibi bir şey ama daha farklı, daha ötesi” demekten öteye geçemiyordum (kendime önemli not: Blog’u yazmaya ilk başladığımda hemen bizim oraların lezzet duraklarına dair ön bilgiler vermiştim, bu gidişle yemeklerin devamını getirmem gerekecek).
 
Yeni yılın başında, oradaki işleri de tamamlayabilmek için Mersin’e gitme ve oradaki eş-dostu görme fırsatı buldum. Hele bir de özlediğim yemekleri yeme şansım oldu ki tadından yenmedi yani. E fırsat bu fırsat, aldım fotoğraf makinesini elime, Türkan Abla mutfağa gidince düştüm peşine. Böylece senelerdir anlatmaya çalıştığım “batırık”ın yapışını sizinle paylaşabiliyorum.
Kısır tarifinden hatırlayacağınız üzere aslında bu tip yemeklerin tarifi için ölçü vermek çok da kolay değil, büyüklerden öğrenildiği haliyle, göz kararı olarak hazırlanıyor yiyecekler. Kolaylık olsun diye kişi sayısı- bulgur miktarına göreceli miktarları öğrendiğim kadarıyla sizinle paylaştım (bu arada önemli not: aşağıdaki fotoğrafları bulunan batırık, 10-12 kişilikti, gözünüz yanılmasın).

Yöresel Tatlar- Kısır (Mersin Mutfağı)

MersinUsuluKisir_sunum

Biraz okuyacağınız, detaylı anlattığım tarif yetiştiğim topraklarda her daim yenen ve sevilen bir atıştırmalık: KISIR (kısırı tek bir kelime ile tanımlamak kolay değil aslında; salata yada meze olarak sınıflandıranlar da mevcut).

Uzun süreden sonra Mersin‘de olmanın verdiği heyecan ve eş-dost-akrabayı görmek isteği birbirine karışmış bir halde Türkan Abla’ya gittim. Muhteşem bir kahvaltıdan bir süre sonra hararetli muhabbetlerin ardından haliyle acıkmaya başladık. Epeydir memleket usulünde yemediğim düşünülüp “kısır” yapılmasına oy birliği ile karar verildi. Böylece size görsel olarak da anlatabileceğim bir tarif yakalamış oldum.

Türkiye’nin her yerinde hazırlanan kısırın hazırlanması yöresel olarak bazı farklılıklar gösterir. Benim anlatacaklarım/yazacaklarım tahmin edeceğiniz gibi Mersin’de yapılan şekli.

Aslında tarifi uygulayabilmek için gerekli olan malzeme miktarlarını yazabilmek hiç de kolay değil. Kısır hazırlamak herhangi bir kitaptan yada yazılı bir yerden takip edilen bir tarif de değildir, göz kararı diye tabir edilen bir yöntemle yapılır bizim orada…

Bazı püf noktaları var sizinle bunları paylaşıp, hem de görsel olarak yapımı göstermeye çalışacağım. Fikir vermesi açısından da 4 kişi için hazırlayabileceğiniz basit bir tarifi aşağıda bulabilirsiniz (önemli not: fotoğrafları çektiğim gün yapılan kısır 11 kişi içindi, gözünüz aldanmasın:))

Okumaya devam et